Toen ik nadacht over 'stel jezelf voor', ging mijn brein in eerste instantie uit naar een officiële en formele tekst.

Maar ik verloochen mezelf met een stijf en plechtig karakter.

Ik ben een gevoelsmens, dus laat ik mijn woorden vloeien zoals mijn beelden spreken: in mijn eigen taal.

De taal van een creatieve en energieke geest waarin gevoelens van geluk en melancholie elkaar afwisselen.

De taal die iets ontsluit wat anders verborgen blijft.

De taal die enthousiast kan zijn maar anderzijds de taal die houdt van stilte en sereniteit.

 

Gevoel, daar draait alles rond.

Mijn gewaarwording reflecteren en daarmee 'raken' is het grootste doel in mijn fotografie.

Het publiek laten kijken, noem het zoeken, naar het licht en het donker, zodat zij voor zichzelf een verhaal kunnen breien aan wat ze zien.

Maar vooral het buikgevoel dat ikzelf beleef is beduidend want zolang warmte en ontroering dit aantikt, zit ik goed.

 

Dromers kunnen nu eenmaal niet getemd worden...

 

Els Van Bosbeke -16/03/1976